ΤΑ ΝΕΑ ΜΟΥ

Πέρασαν 40 μέρες από το τελευταίο post, και λέω να κάνω μια ενημέρωση για τους φίλους που παρακολουθούν αυτό το blog.

Πρώτα από όλα ετοιμαζόμουν  για τις διακοπές μου. Δεν ήταν τόσο απλό, καθώς οι διακοπές μου για φέτος, μετά από δυο χρόνια στην ανατολή, θα είναι στην Αμερική και μάλιστα στην νοτιοδυτική άκρη. Αυτό σημαίνει αρκετή προετοιμασία για διαβατήριο, βίζα, διεθνές δίπλωμα, εισιτήρια, χάρτες, GPS, μελέτη της περιοχής, εντοπισμός ξενοδοχείων και σημείων ενδιαφέροντος, προγραμματισμό και οικονομικό προϋπολογισμό κτλ. Μέχρι τώρα όλα έχουν πάει μια χαρά και σε δυο μέρες αναχωρώ. Μετά την επιστροφή θα υπάρξει post με φωτογραφίες και εντυπώσεις. Ωραίο θα ήταν να κάνω και μερικά ποστ από Αμερική αλλά δεν έχω laptop.

Το δεύτερο που με απασχόλησε αυτό το διάστημα ήταν ο νέος Πολιτιστικός Σύλλογος που στήσαμε. Μετά από μήνες συζητήσεων, επαφών, διαβουλεύσεων και ανταλλαγής απόψεων και ιδεών μαζευτήκαμε 25 άνθρωποι και τον φτιάξαμε. Πιστεύω ότι θα πάει καλά καθώς αποτελείται από ανοιχτόμυαλους ανθρώπους και υπάρχουν αρκετές  ιδέες από πρωτότυπες ως και πρωτοποριακές για την δράση του συλλόγου. Το πρόβλημα είμαι ότι ενώ υπολόγισα τις διακοπές μου έτσι ώστε να επιστρέψω πριν από την έναρξη της δραστηριότητας του συλλόγου, προέκυψε εκδήλωση (και μάλιστα από αυτές που δεν χάνονται) μια ημέρα πριν επιστρέψω. Καθώς εγώ είμαι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δυο ομάδες (ιντερνετικούς και παραδοσιακούς) του συλλόγου και αυτός που μπορεί να έχει μια πιο σφαιρική αντίληψη του στόχου, θα πρέπει πριν φύγω να τους φέρω σε επαφή και να «στήσω» την συνεργασία. Είμαι σίγουρος ότι θα τα πάνε μια χαρά και χωρίς εμένα. Ίσως να κάνω και κάποια πράγματα μέσω internet από την Αμερική.  Το χειρότερο πάντως είναι ότι θα χάσω την πρώτη και (ελπίζω) ιστορική εκδήλωση του συλλόγου.

Το τρίτο είναι η επαναδραστηριοποίηση μου σε εθελοντικό οργανισμό μετά από δυο χρόνια που απείχα. Αυτή την φορά αποδέχτηκα πρόταση να αναλάβω διοικητική θέση που μου την περιγράψανε ως θέση με σημαντικές ευθύνες αλλά λίγη δουλειά. Προς το παρόν η δουλειά δεν είναι καθόλου λίγη, αλλά ελπίζω όταν στρώσει (και στρώσω), να εξομαλυνθούν τα πράγματα.

Τέλος το σημαντικότερο που με απασχόλησε αυτό το διάστημα ήταν να κόψω το κάπνισμα. Τα έχω καταφέρει, είμαι 20 μέρες άκαπνος (σχεδόν) και πιστεύω ότι όταν επιστρέψω από Αμερική θα μπορώ να δηλώνω πρώην καπνιστής.

Advertisements

ΤΟ ‘ΣΕ ΘΕΛΩ’

Περίμενα στην διάβαση για να περάσω απέναντι και δίπλα μου στεκόταν μια ξανθιά κυρία γύρω στα 45 με 50 και μιλούσε στο κινητό. Ήταν καλοντυμένη, ελαφρώς γεμάτη και είχε ένα στιλ που παρέπεμπε σε προϊσταμένη δημόσιας υπηρεσίας, με παιδιά στο λύκειο ή και φοιτητές. Άκουσα μόνο μια φράση που είπε, αλλά από τότε μου έχει καρφωθεί στο μυαλό. «Το ‘σε θέλω’, δεν μου αρκεί.» Δεν είναι τόσο η φράση, όσο η ιστορία που υπονοείται πίσω από αυτή και κυρίως η ασυμφωνία της, με την εικόνα της συγκεκριμένης κυρίας. Αν την άκουγα από μια τριαντάχρονη για παράδειγμα, δεν θα μου έκανε καμιά εντύπωση. Αλλά μου φαίνεται τόσο περίεργο να υπάρχει κάποιας άνθρωπος (που προφανώς δεν είναι ο σύζυγος) ο οποίος να της δηλώνει ότι την θέλει, αλλά να μην δέχεται να δηλώσει το κάτι παραπάνω που ζητούσε αυτή. Όχι ότι ήταν άσχημη ή αντιπαθητική, αντίθετα ήταν μια αξιαγάπητη γυναίκα.

Δεν ξέρω αν απλώς είμαι θύμα των στερεότυπων που θέλει κάποιους ανθρώπους να στερούνται σεξουαλικότητας, ή αν το γεγονός ότι αυτοί αποφεύγουν να κάνουν εμφανή την σεξουαλικότητά τους είναι η αιτία που με κόλλησε σε αυτή τη φράση. Μπορεί τελικά απλώς να είμαι πάλι έτοιμος να ερωτευτώ και να γυρνάει το μυαλό μου συνέχεια σε αυτό. Και στην τελική, η γυναίκα μπορεί να μιλούσε για κάτι εντελώς άσχετο, για παράδειγμα να απέρριπτε μια προσφορά εργασίας και εγώ να κάθομαι να ασχολούμαι με τα παιχνίδια του μυαλού μου

ΣΙΓΑ ΡΕ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ

Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
στα όριά του μοναχά να γυροφέρνω
και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό
κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω
κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό, είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ αλλάξω..

Μα εγώ μ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ, σιγά μην κλάψω…

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ, σιγά μην κλάψω
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΩ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ

Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι
και πως αν θέλω περισσότερα να δω
σ έναν καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι
κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω
και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό, είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ αλλάξω..
Μα εγώ μ ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ, σιγά μην κλάψω…

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ, σιγά μην κλάψω
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΩ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ
ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΩ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ……..
Γιαννης Αγγελακας