ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ

Είχα γράψει πριν από δυο μήνες ένα κείμενο για την Τήλο με αφορμή τους γάμους ομοφύλων, όπου έγραφα για μια παλιά και ξεχασμένη ιστορία για το καράβι της. Τις τελευταίες μέρες έσκασε ένα σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον τότε Υπουργό Ναυτιλίας Αριστοτέλη Παυλίδη, που δίνει άλλη διάσταση σε εκείνη την ιστορία.

Η υπόθεση, όπως την περιγράφει η Ελευθεροτυπία, έχει ως εξής.

Το 2005, βγήκαν κάποια χρήματα για την επιδότηση της άγονης γραμμής που συμπεριελάμβανε και την Τήλο. Φυσικά η ναυτιλιακή της Τήλου που εκτελούσε είδη τα δρομολόγια ενδιαφέρθηκε. Ο υπουργός όμως ήθελε να δώσει αυτά τα χρήματα σε συγκεκριμένο «γαλάζιο» εφοπλιστή, ο οποίος όμως δεν είχε καν πλοίο για να δρομολογήσει! Έτσι περίμενε επί τρείς μήνες μέχρι να αγοράσει ο εφοπλιστής ένα σαπάκι 33 χρονών, και να του δώσει την δουλειά. Η επιδότηση μόνο τον πρώτο χρόνο υπερκάλυπτε την αξία αγοράς του πλοίου! Ο δήμαρχος Τήλου, που διέθετε πολύ καλύτερο πλοίο, άμεσα δρομολογήσημο και με μικρότερο κόστος, φυσικά αντέδρασε. Έστειλε επιστολές όπου μπορούσε, ακόμη και στον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά όλοι εκτός από τον εισαγγελέα Δωδεκανήσου, τον έγραψαν κανονικά! Ο εισαγγελέας προχώρησε την υπόθεση η οποία έφτασε τελικά στην βουλή, η οποία την αγνόησε εντελώς. Η κυβέρνηση για να εκδικηθεί τον δήμαρχο, έστειλε τον επιθεωρητή του υπουργείου Οικονομικών στην Τήλο με αποστολή να τον ‘σκίσει’. Βρήκε πάτημα στο γράμμα του νόμου που λέει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να έχει στην κατοχή του μετοχές ιδιωτικής εταιρίας, και καταλόγισε τα χρήματα που δόθηκαν για την αγορά του πλοίου στον δήμαρχο, τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου και τους υπαλλήλους του δήμου προχωρώντας σε εντολές κατάσχεσης της περιουσίας τους! Την συνέχεια της ιστορίας στην Τήλο την περιγράφω στο παλιό post.

Τι συμπεράσματα βγάζω από αυτή την ιστορία;

Έχουμε μια κυβέρνηση που εφαρμόζει τακτικές μαζικών αντιποίνων που θυμίζουν Γ Ράιχ, εναντίων όποιου τολμήσει να σταθεί εμπόδιο στην διαδικασία πλιατσικολόγησης του δημόσιου χρήματος. Δεν διστάζει να οδηγήσει σε ερήμωση ένα νησί προκειμένου να βγάλουν οι δικοί της ακόμη περισσότερα χρήματα. Χρησιμοποιεί κάθε μέσο προκειμένου να συντρίψει οποιονδήποτε προσπαθεί να κάνει κάτι καλό για τον τόπο του.

Έχουμε μια αντιπολίτευση που δεν αντιδρά. Δεν στηρίζει ούτε καν τους δικούς της ανθρώπους (ο δήμαρχος Τήλου είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ και εκλέγεται με την υποστήριξη του) όταν κάνουν κάτι καλό, ενώ δεν διστάζει να τους καλύψει στις λαμογιές τους. Το πέρασμα της υπόθεσης από την βουλή, χωρίς να υποστηριχτεί από κανέναν βρομάει από χιλιόμετρα, η θέση του ΠΑΣΟΚ ότι δεν το αντιλήφθηκαν είναι τουλάχιστον ύποπτη, με δεδομένο ότι είχαν ενημερωθεί για την υπόθεση από τον δήμαρχο και το ΠΑΣΟΚ Δωδεκανήσου. Είναι είτε συνένοχοι, είτε ανίκανοι.

Ξαναδιαβάζοντας αυτά που έγραψα βλέπω ότι το κείμενο είναι γεμάτα θαυμαστικά. Δεν μπορώ να μην είμαι οργισμένος με αυτά που συμβαίνουν γύρω μου, δεν μπορώ να τα αποδεχτώ ως φυσιολογικά. Αρνούμαι να μπω στην λογική του «έτσι είναι αυτά», ο μόνος λόγος που είναι έτσι, είναι γιατί τα αποδεχόμαστε να είναι έτσι.

UPDATE

Μόλις είδα στις ειδήσεις ότι τελικά η έρευνα στα αρχεία της βουλής έδηξε ότι η υπόθεση ουδέποτε έφτασε εκεί και ότι κώλυσε στον Αριο Πάγο. Αυτά αλλάζει κάπως τα δεδομένα, αλλά η ουσία του post παραμένει. Το κράτος χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς του για να εκδικηθεί όποιον το ενοχλεί, δεν νοιάζεται για το καλό του τόπου αλλά μόνο για το οικονομικό συμφέρον των ανθρώπων του και η αντιπολίτευση δεν έκανε τίποτα τότε για να υπερασπιστεί τον δήμαρχο και το νησί.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: