ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ

Τις τελευταίες μέρες έχω κολλήσει με ένα σίριαλ που ονομάζεται The Flight of the Concords. Το θέμα του είναι ένα ροκ συγκρότημα από δύο Νεοζηλανδούς που ζουν στη Νέα Υόρκη και προσπαθούν να κάνουν καριέρα. Είναι όμως τόσο χάλια, που δεν καταφέρνουν τίποτα. Στην πραγματικότητα είναι αριστουργηματικά χάλια. Οι στοίχοι των τραγουδιών τους είναι τόσο άθλιοι, που χρειάζεται πραγματικό ταλέντο για να τους γράψει κάποιος. Και οι δημιουργοί του σήριαλ έχουν πραγματικό ταλέντο. Οι πρωταγωνιστές και σεναριογράφοι, είναι πραγματικό συγκρότημα από την Νέα Ζηλανδία με το όνομα Flight of the Concords και τα πραγματικά τους ονόματα στους ρόλους, αλλά είναι stand up comedians και υποδύονται τις περσόνες των ρόλων. Κάτι σαν τον Borat. Για να πάρετε μια ιδέα ένα τραγουδάκι

Η αισθητική του σίριαλ πατάει πάνω στην χνάρια του Βρετανικού Office και στην παράδοση του Saturday night live και ανήκει σε ένα νέο στιλ κωμωδίας που ανθεί τα τελευταία χρόνια, κυρίως από ανεξάρτητους παραγωγούς. Οι ήρωες είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, φάτσες που δεν έχουν βγει από τα καλούπια των κέρινων ομοιωμάτων του Χόλιγουντ, οι διάλογοι είναι όπως μιλάνε οι πραγματικοί άνθρωποι (οι λίγο παραπάνω ανόητοι από τον μέσο όρο), τα σκηνικά και τα κουστούμια μοιάζουν να προέρχονται από τον πραγματικό κόσμο και όχι από τον μαγικό κόσμο της Ονειροχώρας. Το Χόλιγουντ έχει την ικανότητα, ακόμη και όταν δείχνει έναν βόθρο, να τον δείχνει κάπως γκλάμουρους, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι «πόσο να στοίχισε αυτή η κουράδα από πλαστικό;»

Αν ψάξουμε την αιτία που αυτή η νέα αισθητική έχει απήχηση στην σύγχρονη εποχή, ίσως δούμε ότι συνδέεται με την εμφάνιση και άνθηση της Reality TV τύπου Big Brother και την εξοικείωση του κοινού με την εικόνα της πραγματικότητας στο θέαμα. Τέλος πάντων, το παρααναλύσαμε το θέμα και δεν χρειάζεται. Η ουσία είναι ότι είναι ένα διασκεδαστικό, κωμικό σίριαλ που με κάνει να γελάω με ένα χιούμορ που δεν έχω ξανασυναντήσει όμοιο του μέχρι τώρα και αυτό είναι αρκετό για εμένα.

Αν ενδιαφέρεστε να το δείτε θα αντιμετωπίσετε πρόβλημα. Δεν προβάλλεται στην ελληνική TV, δεν υπάρχει στα video club, δεν υπάρχουν ούτε ελληνικοί υπότιτλοι. Αν δεν θέλετε να καταφύγετε σε «παράνομες» μεθόδους, θα πρέπει να το παραγγείλετε από το εξωτερικό.

Advertisements

‘ΠΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΕΝΑ ΓΙΟΥΚΑΛΙΛΙ’

Το γιουκαλίλι είναι ένα μουσικό όργανο σαν μικρογραφία κιθάρας που έγινε γνωστό ως το εθνικό όργανο της Χαβάης. Η καταγωγή του είναι από την Πορτογαλία και εισήχθη στην Χαβάη μόλις το 1890 από Πορτογάλους άποικους, αλλά ταίριαξε με την μουσική παράδοση της χώρας και σύντομα έγινε χαρακτηριστικό κομμάτι της κουλτούρας της. Θυμίζει λίγο την ιστορία με το «δικό μας» κλαρίνο, ένα όργανο από την κεντρική Ευρώπη, κομμάτι της συμφωνικής ορχήστρας, που έχει συνδεθεί τόσο με το δημοτικό τραγούδι, που συχνά ταυτίζεται στον προφορικό λόγο. Το γιουκαλίλι έχει χρησιμοποιηθεί στην τζαζ και στην φολκ Αμερικάνικη μουσική, αλλά πάντα ήταν ένα παρεξηγημένο όργανο.
Η Ukulele Orchestra of Great Britain είναι αυτό ακριβός που λέει το όνομα της. Μια μπάντα με γιουκαλίλι από την Μεγάλη Βρετανία. Αυτό που δεν λέει το όνομα της είναι ότι είναι καταπληκτικοί. Διασκευάζουν για γιουκαλίλι ροκ κομμάτια, πανκ, κλασική μουσική, τηλεοπτικά και κινηματογραφικά θέματα, με χιούμορ και βαθιά γνώση του μουσικού αντικειμένου. Το αποτέλεσμα είναι απρόσμενα εντυπωσιακό.
Εδώ τραγουδάνε το Smells Like Teen Spirit των Nirvana

Aν ψάξετε στο you tube θα βρείτε video να τραγουδάνε το should I stay or should I go, shaft, the good the bad the ugly και διάφορα άλλα. Γενικά έχουν αρκετή επιτυχία στην Αγγλία και την Αμερική αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εμφανίζονται σε τηλεοράσεις δίνουν συναυλίες, αλλά στη Ελλάδα δεν τους ξέρει κανένας. Για το τέλος μια συνεργασία τους σε ζωντανή εμφάνιση με τους Kaiser Chiefs να παίζουν το Ruby