Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ED WOOD

Πέρασε αρκετός καιρός χωρίς να γράψω και έχουν μαζευτεί μερικά θέματα. Θα αρχίσω με το θέμα που έθιξαν τα κορίτσια στο προηγούμενο post. Γιαγκόναν Ο Βάρβαρος.

Πρόκειται για μια ταινία που προβλήθηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Δημιουργός , σεναριογράφος, σκηνοθέτης, πρωταγωνιστής, παραγωγός, μοντερ, υπεύθυνος ειδικών εφέ, τίτλων, καστινγκ και καμιά δεκαριά ακόμα ιδιότητες, ο Γιάγκος, ένας φοιτητής από την Πάτρα. Στους υπόλοιπους ρόλους φιλαράκια του, συμφοιτητές του και συγκενείς του. Μια χειροποίητη ταινία με μηδενικό κόστος, γυρισμένη με ψηφιακή κάμερα, και δουλεμένη στο pc του Γιάγκου. Πριν από μερικά χρόνια είχα δει στις Νύχτες Πρεμιέρας στην Αθήνα κάτι αντίστοιχο από έναν αμερικάνο που γύρισε μια ταινία Επιστημονικής Φαντασίας με φίλους του μπροστά σε ένα ντουβάρι του σπιτιού του που είχε βάψει πράσινο, και πρόσθεσε όλα τα υπόλοιπα στο pc. Η τεχνολογία δίνει πλέον την δυνατότητα σε όποιον έχει μεράκι και όρεξη, να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα χωρίς να χρειάζεται να καταστραφεί οικονομικά, ή να παρακαλάει για χρηματοδοτήσεις.
Η ταινία τώρα με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα. Ήταν ίσως η χειρότερη που έχω δει στη ζωή μου, αλλά συγχρόνως και αυτή που ευχαριστήθηκα περισσότερο τους τελευταίους μήνες. Αν προσπαθήσεις να την αξιολογήσεις με τον φυσιολογικό τρόπο, θα την βρεις τραγική. Σενάριο αφελές και γεμάτο με τα κλισέ του είδους, κουστούμια και σκηνικά άστα να πάνε (οι περούκες θύμιζαν τους ΑΜΑΝ), και από ερμηνείες… έχω δει πολύ καλύτερες σε παραστάσεις δημοτικού σχολείου. Είχε όμως ένα μεγάλο προσόν. Δεν έπαιρνε τον εαυτό της πολύ στα σοβαρά. Χωρίς να είναι παρωδία του είδους της ηρωικής φαντασίας, χωρίς να ξεφτιλίζεται και να κανηβαλίζει τον εαυτό της, διαθέτει τον πιο ισχυρό και εντυπωσιακό είδος χιούμορ, τον αυτοσαρκασμό. Σαρκάζει αυτή πρώτη τις τεράστιες ατέλειες της και αφοπλίζει και τον πιο προκατειλημμένο κριτή της. Στην προβολή, υπήρχαν αρκετοί θεατές (ανάμεσα τους και εγώ) που πήγαν με διάθεση να κράξουν και να γελάσουν εις βάρος μιας πολύ κακιάς ταινίας. Όλοι μας το διασκεδάσαμε, γελούσαμε και χειροκροτούσαμε σε όλη την διάρκεια της προβολής, αν και όχι πάντα στα σημεία που θα ήθελε ο Γιάγκος.
Φώναζαν συνθήματα (Γιαγκόναν ζούμε στις Κάνες να σε δούμε) και γενικά μου θύμισε μεταμεσονύχτιες προβολές στο Ριβολι

Αυτός ο Γιαγκος τώρα, είναι περίεργο φρούτο. Φαίνεται να έχει μερικές βίδες λάσκα, αλλά αυτό δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση μειονέκτημα για κάποιον δημιουργικό άνθρωπο. Μάλλον το αντίθετο. Σίγουρα είναι πανέξυπνος, και υπερεργατικός (για να φτιάξεις μια ταινία, ακόμα και αυτού του επιπέδου μόνος σου, έχει απίστευτα πολύ δουλειά). Δείτε στο site του την φιλμογραφία του, (Κόμης Γιάγκουλας, Γιαγκομάτριχ, Γιάγκος Μποντ κτλ) και την βιογραφία του (συμμετοχή σε reality και σε talent show στην TV, δημιουργία ανεξάρτητης φοιτητικής παράταξης με το όνομα ΔΑΣΠ κτλ) και όλα αυτά ενώ είναι μόνο 24 ετών. Προσωπικά θα τον παρακολουθώ, μου προσέφερε δυο πολύ ευχάριστες ώρες στο Φεστιβάλ και περιμένω να δω και την συνέχεια.

Advertisements