ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Στο blog του, ο Νίκος Δήμου ζήτησε να φτιάξουν οι αναγνώστες του μια λίστα με τα 10 αγαπημένα τραγούδια τους. Εγώ το πήγα λίγο πιο πέρα.

Στο High fidelity του Nick Horby, ο πρωταγωνιστής φτιάχνει συνεχώς λίστες με μουσική. Σε κάποια φάση ταξινομεί τους δίσκους του με αυτοβιογραφική σειρά. Συνδυάζοντας αυτά τα δύο λέω να φτιάξω μια αυτοβιογραφική λίστα με τα αγαπημένα μου τραγούδια.
1. Tο πρώτο και μεγαλύτερο κόλλημα στη ζωή μου ήταν οι Pink Floyd. Δυο χρόνια μονοκαλιέργιας. Σχετικό ποστ εδώ. Είναι πολύ δύσκολο να επιλέξω ένα τραγούδι, θα πω απλώς το Time γιατί η εισαγωγή του ήταν η αιτία για τον πρώτο μεγάλο καυγά με τους γονείς μου όταν προσπάθησα να τους πείσω να μου αγοράσουν ντραμς.
Εδώ σε μια εξαιρετική εκτέλεση από τους Dream Theater.

2. Oι Jethro Tull κατάφεραν κάτι που νόμιζα αδύνατο. Να μου δείξουν ότι υπάρχει και άλλη σπουδαία μουσική εκτός από τους Pink Floyd. Αγαπημένο το Thick us a brick
3. H πρώτη μεγάλη ερωτική απογοήτευση. Μια σκοτεινή περίοδος της εφηβείας μου. Joy Division- New dawn fades
4. H περίοδος οργισμένο νιάτο. Σταματάω να χτενίζω τα μαλλιά μου με χωρίστρα στα αριστερά και τα αφήνω να μακρύνουν. Ramones- beat on the brat
5. Πρώτη προσπάθεια ένταξης στην κοινωνία (αποτυχημένη). Κουρεύομαι και δίνω εξετάσεις στην Στρατιωτική Ιατρική. Την τελευταία μέρα των τεστ δεν πάω και κόβομαι. REM- Loosing my religion
6. Κατεβαίνω στην Αθήνα για σπουδές. Ανακαλύπτω ότι υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν στα ελληνικά μουσική που με αφορά. Τρύπες-Tαξιδιάρα ψυχή (μόνο στοίχοι)
7. Δεύτερη μεγάλη ανακάλυψη. Υπάρχει και άλλη μουσική που με αφορά και δεν είναι rock. Περιοδικό 01. Ένας θαυμάσιος καινούργιος κόσμος ανοίγεται μπροστά μου. Στέρεο Νόβα- Tο παζλ στον αέρα (στοίχοι μονο)
8. Το πρώτο MP3 που κατεβάζω. Με modem στα 14400 και αναλογική τηλεφωνική γραμμή, χρόνος κατεβάσματος 9 ώρες και 32 λεπτά. Άξιζε κάθε δευτερόλεπτο αναμονής. Μυστικό τοπίο(μόνο στοίχοι) του Σαββόπουλου σε εκτέλεση της Πρωτοψάλτη
9. Κρίση των 30 σε συνδυασμό με μεγάλη ερωτική απογοήτευση. Έξι μήνες χάλια. Διάφανα Κρίνα –Μπλε χειμώνας(στοίχοι μονο.
10. Το αγαπημένο μου τα τελευταία 5-6 χρόνια. Ωριμότητα; Ισορροπία; Σταθερότητα; Ο χρόνος θα δείξει. Τρύπες – Δρόμος.

Σε αυτό δεν βρήκα ούτε τους στοίχους. Τους γράφω εδώ.

Δρόμος.

Δεν κοπάζει, δεν σβήνει
Στην καρδιά μου η φωτιά
Που με τρώει και με ρίχνει
Από την Εδέμ στο πουθενά
Οι αιώνες ρωτάνε, ακόμη πόσο θα αντέξω
Να τρικλίζω εκεί έξω
Ξυπόλητος, μόνος

Και εγώ ψιθυρίζω,
Δικιά μου η χαρά,
Δικό μου το αίμα,
Δικός μου και ο τρόμος

Δεν είμαι μόνος, δεν είμαι ο μόνος
Όλα είναι δρόμος, όλα είναι ο δρόμος

Η φωτιά, η γιορτή, η απώλεια, ο πόνος
Ο κάθε μικρός θάνατος
Και ο μεγάλος, ο ατέλειωτος κόσμος
Όλα είναι δρόμος

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Κι εμένα μου αρέσει πάρα πολύ ο Δρόμος (όχι αυτός με την δική του ιστορία φυσικά…) από τις Τρύπες! Και επίσης, τα Διάφανα Κρίνα μου φτιάχνουν τρελά την διάθεση (μιλάμε για τρελή χαρά όμως, ξέρεις, από εκείνη που σε εκνευρίζει και θέλεις να μου ρίξεις μπάτσα…), σε αντίθεση με τους άλλους (φυσιολογικούς) ανθρώπους που τραβάνε μια θλίψη με τα τραγούδια τους! Είμαι καλά, γιατρέ, να το κοιτάξω?
    ;-D

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: